วิธีเลือกร้านแว่นตา ดูอะไรก่อนตัดแว่นสายตา

ร้านแว่นที่ควรเลือกคือร้านที่ผู้วัดสายตามีความรู้และบอกได้ว่าเป็นใคร ใช้เวลาวัดอย่างละเอียด บอกชื่อรุ่นเลนส์ที่จะสั่ง และปรับแก้ให้ถ้าใส่ไม่ได้ ราคาถูกกว่าเล็กน้อยไม่คุ้มถ้าต้องกลับไปแก้หลายรอบ

บทนี้รวมเกณฑ์ที่ใช้คัดร้าน และคำถามที่ถามได้ตั้งแต่ก่อนนั่งเก้าอี้วัดสายตา

ภาพรวมเกณฑ์เลือกร้าน

เกณฑ์หลักมี 6 เรื่อง ส่วนใหญ่ถามทางโทรศัพท์หรือดูได้ตอนเดินเข้าร้าน

เกณฑ์	ดูอะไร	สัญญาณที่ดี
ผู้วัดสายตา	เป็นใคร มีคุณวุฒิอะไร	บอกชื่อและคุณวุฒิได้ ร้านแจ้งว่ามีนักทัศนมาตร
วิธีวัด	ใช้เครื่องอย่างเดียวหรือมีลองเลนส์	ลองเลนส์ทีละค่า ถามการใช้งาน
เครื่องมือ	ห้องวัด แผ่นทดสอบ ชุดเลนส์ลอง	ห้องวัดเป็นสัดส่วน ไม่ใช่มุมร้าน
ความโปร่งใส	ชื่อรุ่นเลนส์ ราคาแยกเลนส์กับกรอบ	เขียนในใบสั่งให้
หลังการขาย	ปรับแก้ ดัดกรอบ เปลี่ยนเลนส์	มีเงื่อนไขเป็นลายลักษณ์อักษร
ความสะดวก	ทำเล เวลาเปิด ระยะเวลารอ	กลับไปปรับกรอบได้ง่าย

ผู้วัดสายตาสำคัญที่สุด

เรื่องที่ควรถามเป็นข้อแรกคือ ใครเป็นคนวัดสายตา เพราะค่าสายตาที่ผิดทำให้แว่นราคาแพงแค่ไหนก็ใส่ไม่สบาย

ผู้ที่วัดสายตาโดยวิชาชีพคือนักทัศนมาตร ซึ่งเรียนด้านการตรวจวัดสายตาโดยตรง และต้องมีใบอนุญาตเป็นผู้ประกอบโรคศิลปะสาขาทัศนมาตร ซึ่งกรมสนับสนุนบริการสุขภาพ (สบส.) ดูแลงานใบอนุญาต ถ้าต้องการตรวจรายชื่อ สอบถาม สบส. ร้านแว่นหลายแห่งมีนักทัศนมาตรประจำ บางแห่งมีเฉพาะบางวัน

คำถามที่ถามได้โดยไม่เสียมารยาท

• วันนี้ใครเป็นคนวัดสายตา
• เป็นนักทัศนมาตรหรือไม่ ขอดูใบอนุญาตได้ไหม
• ถ้าวันที่ไปไม่มีนักทัศนมาตร นัดวันที่มีได้ไหม

ถ้าร้านแจ้งว่ามีนักทัศนมาตร ให้จดชื่อไว้ ร้านที่ทำถูกต้องมักแสดงใบอนุญาตในที่เห็นได้หรือยินดีให้ดู

วิธีวัดสายตาที่ควรได้รับ

การวัดที่ละเอียดใช้เวลาประมาณ 15 ถึง 45 นาที ไม่ได้จบที่การนั่งดูเครื่องวัดอัตโนมัติไม่กี่วินาที

สิ่งที่มักเกิดขึ้นในการวัดที่ดี

1. ซักประวัติ ใช้สายตาทำอะไร มีโรคประจำตัว ใช้ยาอะไร เคยผ่าตัดตาไหม
2. วัดค่าเบื้องต้นด้วยเครื่อง
3. ลองเลนส์ทีละค่า ให้เราเปรียบเทียบว่าแบบไหนชัดกว่า
4. ตรวจการมองด้วย 2 ตาร่วมกัน ไม่ใช่วัดทีละข้างแล้วจบ
5. ลองค่าที่ได้ในกรอบลอง ให้เดินหรือมองระยะต่าง ๆ

ถ้าค่าที่วัดได้ต่างจากแว่นเดิมมาก ผู้วัดที่ดีจะอธิบายเหตุผล และบางครั้งอาจแนะนำให้ปรับค่าไม่เต็มที่ในครั้งแรกเพื่อให้ปรับตัวง่าย หรือแนะนำให้พบจักษุแพทย์ถ้าสงสัยว่าเป็นเรื่องโรคตา

เครื่องมือที่ควรเห็นในร้าน

ร้านที่วัดสายตาอย่างจริงจังมักมีเครื่องมือพื้นฐานครบ ไม่จำเป็นต้องเป็นเครื่องราคาแพงที่สุด แต่ควรครบและอยู่ในสภาพดี

• ห้องหรือมุมวัดสายตาที่เป็นสัดส่วน ระยะมองไกลพอ
• แผ่นทดสอบสายตาหรือจอแสดงตัวอักษร
• ชุดเลนส์ลองหรือเครื่องเปลี่ยนเลนส์หน้าตา
• เครื่องวัดสายตาอัตโนมัติ
• เครื่องวัดค่าเลนส์ของแว่นเดิม
• อุปกรณ์วัดระยะห่างรูม่านตาและความสูงจุดมอง

เครื่องตรวจตาขั้นสูง เช่น เครื่องถ่ายภาพจอประสาทตา เป็นข้อดีเสริม แต่การตรวจแบบนี้ไม่ได้ทำให้ร้านแว่นกลายเป็นที่วินิจฉัยโรคตา ถ้าร้านพบสิ่งผิดปกติ ควรส่งต่อจักษุแพทย์

ความโปร่งใสเรื่องเลนส์และราคา

ร้านที่ดีบอกชื่อรุ่นเลนส์ การเคลือบ และราคาแยกเลนส์กับกรอบได้ตั้งแต่ก่อนสั่ง และเขียนลงใบสั่งให้

สัญญาณที่ควรระวัง

• ตอบแค่ว่า "เลนส์อย่างดี" "เลนส์นำเข้า" โดยไม่บอกชื่อรุ่น
• ไม่ยอมแยกราคาเลนส์กับกรอบ
• เร่งให้ตัดสินใจทันทีด้วยโปรโมชันที่ "หมดวันนี้"
• เสนอการเคลือบทุกอย่างรวมกันโดยไม่ถามการใช้งาน

ถ้ารู้สึกว่าถูกเสนอเลนส์แพงเกินการใช้งาน ให้ถามกลับว่า ถ้าไม่เพิ่มรายการนี้ จะต่างกันอย่างไรในชีวิตประจำวันของเรา

บริการหลังการขาย

แว่นเป็นสินค้าที่ต้องกลับไปหาร้านอีกหลายครั้ง ทั้งดัดกรอบ เปลี่ยนแป้นจมูก และปรับแก้ถ้าใส่ไม่ได้ บริการหลังการขายจึงสำคัญพอ ๆ กับราคา

คำถามที่ควรถามก่อนจ่ายเงิน

• ถ้าใส่แล้วเวียนหัวหรือไม่ชัด กลับมาปรับได้ภายในกี่วัน
• ถ้าต้องเปลี่ยนเลนส์เพราะค่าสายตาต้องแก้ มีค่าใช้จ่ายไหม
• เลนส์โปรเกรสซีฟ ถ้าปรับตัวไม่ได้ มีเงื่อนไขเปลี่ยนเป็นเลนส์ชนิดอื่นไหม
• รับประกันกรอบและเลนส์เรื่องอะไร นานเท่าไร
• ดัดกรอบ ขันน็อต เปลี่ยนแป้นจมูก คิดเงินไหม

ร้านในห้าง ร้านในชุมชน หรือร้านออนไลน์

แต่ละแบบมีข้อดีต่างกัน ไม่มีแบบไหนดีกว่าเสมอ

แบบร้าน	ข้อดี	ข้อควรรู้
ร้านในห้างหรือศูนย์การค้า	เวลาเปิดยาว ตัวเลือกกรอบเยอะ	ค่าทำเลอาจสะท้อนในราคา
ร้านในชุมชน	ใกล้บ้าน กลับไปปรับกรอบง่าย รู้จักลูกค้าประจำ	ตัวเลือกกรอบอาจน้อยกว่า
ร้านออนไลน์	สะดวก ราคาเทียบง่าย	วัดตำแหน่งตาบนกรอบไม่ได้ ปรับกรอบไม่ได้

สำหรับเลนส์โปรเกรสซีฟ แว่นเด็ก และค่าสายตาสูง การวัดตำแหน่งตาบนกรอบจริงมีผลกับความสบายมาก จึงควรเลือกร้านที่ไปพบได้